Harinck family India 2015 travel blog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Vanmorgen om half 9 weer in de bus. Het is een groot land en je wilt toch wat zien niet waar? We gingen meer dan 260 km rijden,ongeveer 6 uur richting Jaipur. Dwars door de woestijn waar het meer dan 40 graden is. Maar we stopten regelmatig en als je dan toch stopt dan doe je dat bij een tempel. Dit keer de Shira tempel met enorme Boeddha en Krishna beelden en offerplaatsen. Bien en ik hebben ook wierookstokjes gehaald en bloemetjes om te offeren “for a long and happy life”. Schoenen weer uit en offeren dus. Het ritueel hadden we aardig onder de knie, alleen ging het niet helemaal goed met de wierookstokjes. We hadden geen vuur en het leek logisch om onze stokjes aan te steken met de stokjes die er al stonden te branden. Ik vrees dat ik iemand een kortstondig leven heb bezorgd. Niet alleen ging mijn stokje niet branden, ik heb helaas ook het andere stokje gedoofd met mijn gedruk. Sorry….

Snel maar weer in de bus dus. We reden door landelijke gebied en dat is wel een verademing na het drukke Delhi. Heilige koeien in het veld en langs de weg en prachtige dames met volle bepakking op het hoofd. Die wonen in tentjes tussen de koeien.

Tegen de middag kwamen we bij de provinciegrens bij Rajasthan en daar moest onze chauffeur de noodzakelijke formaliteiten verrichten bij een grensbureautje. Toen hij terug kwam had hij een keurige meneer bij zich die zich netjes voorstelde en vertelde dat hij van het restaurant was waar wij hadden gereserveerd voor de lunch. Wat aardig en attent, dachten wij. Na een uur gingen we de weg af en kwamen inderdaad bij een restaurant. Alleen was het een heel ander restaurant. Verwarring alom. Die meneer zei dat het restaurant waar wij hadden gereserveerd gesloten was. Tja, wat nu? Laten we deze vriendelijke meneer en zijn voltallige personeel dat zich inmiddels bij de bus had verzameld gedesillusioneerd achter of gaan we die andere restaurateur teleurstellen? Eerst maar eens het andere restaurant gebeld. Daar nam niemand op dus de keuze was gemaakt. We bleven. Iedereen blij. Dit restaurant bleek pas drie weken open te zijn en zo te zien waren we de eerste en enige gasten. Het cellofaan zat nog op de stoelzittingen. Maar iedereen was aardig en het eten was lekker. Je kon kiezen tussen veggy en non veggy en ik had het laatste gekozen dus ik had kip in de saus. Helemaal prima.

Er was nog een lange reis te gaan en we reden door richting Jaipur. De buitenwijken van Jaipur waren wel een echte culture shock. Er wonen mensen in tenten letterlijk op vuilnis tussen de varkens. Schokkend. Dichterbij de stad veranderden de tenten in krotten, maar de varkens en het vuil bleven hetzelfde. Af en toe liep er een koe of een kameel doorheen, maar een troosteloze blik was het wel. Daar hielp geen fleurige jurk meer tegen.

Toen we in de buurt van ons hotel kwamen gingen we toch nog even aar een tempel. Van wit marmer deze keer, opgezet door een steenrijke Indiër, Laxmi, de witte tempel. Alles marmer en werkelijk prachtig. De weldoener had zichzelf en het beeld van zijn vrouw in een beeldenrij gezet, tussen de beelden van Jezus, de heilige madonna, Socrates en vele hindoegoden. Prachtig prachtig.

Ons hotel Ramada in Jaipur is een slagje beter dan het vorige en er kon op het dak gezwommen en gegeten worden. Mooie afsluiting van de dag.

Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |