Larissa in Shanghai travel blog

Warm ontvangst schiphol

Gekke familie Philippa/Klos

Lekker gekke bekken trekken met oom Bart

Gezellig bijpraten met vrienden

Nanjing met Leticia

Nanjing

Massagraf Nanjing (Japanse inval)

De regels voor een echo hier

Bart zijn verjaardag

Braziliaanse BBQ

Jazz festival in Shanghai

De buik komt er nu echt


Nederland

Zoals velen van jullie weten waren we eind maart/begin april twee weken in Nederland. De vliegreis zelf viel niet mee. Ik begon direct met spugen toen ik net aan boord was en toen hadden we ook nog 2 uur vertraging. Gelukkig kwam mijn maag tot rust en viel de vlucht erg mee. Op Schiphol werden we opgewacht door mijn ouders en de Klosjes. Wat was dat fijn zeg. Zo een leuk en warm ontvangst.

Ik had lekker mensen om me heen en ook al begon ik weer te spugen, vond ik het zo fijn om iedereen te zien en in de frisse buitenlucht te zijn dat me dat niet meer uitmaakte. Ook bepaalde etenswaren kunnen je dan ineens blij maken. Bijv. knakworstjes, echt te grappig. Deze weken vlogen helaas veel te snel voorbij en de lange vliegreis terug kwam daardoor ook veel te snel. Gelukkig viel ook deze reis weer mee en heb ik alles binnen kunnen houden.

Nepalja of Nepalnee

Tussendoor had ik ook nog het plan om eind april met en medische missie mee te gaan naar Nepal. Ik was hiervoor benaderd in februari door de organisatie van MCC. Zij doen medische check- ups bij kinderen die geen toegang hebben tot medische hulp, doordat ze ver van de bewoonde wereld wonen en/of geen geld hebben om daar te komen. We zouden 10 dagen naar de Himalaya gaan, een paar uur rijden van Pokhara. Wow, wat had ik een zin om die mooie bergen weer te zien. Maar gaandeweg, werd het beeld van een reis naar Nepal toch wel heel erg vertroebeld door mijn ziek zijn. Ik moest de knoop doorhakken toen ik in Nederland was en heb besloten niet te gaan. Qua energie kon ik het niet aan en ik zou daar ver van ziekenhuizen zitten plus moest lange reizen maken met tijdverschillen. Ik zag niet voor me dat ik op tijd op zou gaan knappen om dit voor elkaar te krijgen zonder een last te zijn voor de overige missieleden en mezelf. Daarnaast gaven de leiders aan dat de kans op het oplopen van een nieuwe (parasiet)ziekte groot is daar. Achteraf een goede keuze. (Ik zou nu nog steeds niet kunnen en inmiddels is het eind april en had ik daar precies met de aardbevingen gezeten)

April

De maand april is voorbijgevlogen.

De eerste dag terug in Shanghai had ik enorm veel last van de jetlag en moest de hele morgen spugen. Gelukkig hield het wel op, zodat ik naar de controle bij de gynaecoloog kon gaan samen met Bart. Alles was goed, wel moest ik voor de zekerheid nog een keer de ontlasting laten checken op de parasiet. En de dokter heeft medicatie gegeven voor mijn maag en misselijkheid, omdat ik toch wel veel was afgevallen (ruim 7kg). Maar onze kleine Chinese tandenborstel deed het goed (grapje wat ik uit dagboekje heb, 17wk: foetus is zo groot als een tandenborstel haha).

De dokter vroeg wat we zelf wilden ten aanzien van de controle van bloed op Toxoplasmose. Dit is een bacterie die in groente en rauw vlees zit en in de kattenbak. Ik heb dit niet doorgemaakt en als je het nu oploopt kan dit schadelijk zijn voor de baby. Nou is de kans in China erg klein, maar als we wilden dan konden we het elke keer laten controleren. Gek is dat dan ineens, als je zelf mag beslissen; echte consensus met de patient dus!!

Dinsdag was ook de verjaardag van Bart, 33 lentes jong alweer. Ik had zijn cadeau al in Nederland gegeven, maar had toch nog een kleinigheidje. Die avond is hij lekker gaan squashen en daarna hebben we met Pierre, Caroline en Leticia wat gedronken. Later die week gaf hij een etentje bij de wijnbar naast ons restaurant en hebben we het nog eens met zijn allen echt gevierd. De bofkont.

Gaandeweg die week, voelde ik me steeds wat beter en besloot dat weekend een nachtje weg te gaan samen met Leticia. Bart zou namelijk het weekend naar Xi’an gaan samen met Pierre. Dit hadden we zo gepland, omdat ik in Nepal zou zitten dan en het weekend erna ook.

Wij gingen met de trein naar Nanjing. Was niet heel ver 1,5uur en we stapten midden in de stad uit vlakbij ons hotel bleek. Het was die dag prachtig weer en hebben we hebben met de bus en te voet de mooie natuur in Nanjing verkend. De dag erna was het weer iets minder, met miezelregen. Maar ook toen hebben we nog het een en ander kunnen zien voordat we weer met de trein richting Shanghai gingen. En we konden zelfs nog een voetmassage in het hotel doen. Een erg geslaagd weekend, waar ik wel de zondagavond en de dag erna van bij moest komen. Haha, is toch anders met iemand extra bij je blijkt.

Deze maand ben ik ook voor het eerst weer naar Chinese les geweest sinds lange tijd. Ai wat ben ik een boel vergeten zeg. Maar gelukkig niet alles. Dat is dan weer positief. En ook ben ik weer naar de universiteit gegaan. Daar hebben we het momenteel over de evils waardoor ziekten ontstaan. Dat wil zeggen door wind, kou, droogte, vochtigheid of zomerhitte. Maar het kan ook komen door onze emoties dan wel slechte dieetgewoontes of lichaamsbeweging. Zij hebben het dus helemaal niet over bacterie of virus. Volgens hen raakt je lichaam uit balans door deze dingen en dan kunnen er ziekten ontstaan. Dus de kern van behandeling is, om deze evils te voorkomen.

Zit niet perse niets in.

Ook ben ik sinds maanden weer naar ballet gegaan. Dat viel niet mee qua energie en heb nu overal spierpijn. Maar zo lekker om dat sportgevoel te hebben.

Ik ben ook gestart met een soort zwangerschapsyoga, yoga op een rustig tempo. Maar geen puffen. Het is heel traag, dus daar moest ik even aan wennen. Maar ik ben erg stijf geworden en dat voel je wel meteen na zo een yoga. En je voelt je wel lekker relaxt daarna, heerlijk.

Het weer is hier inmiddels ook veranderd. Het is ineens boven de 20 graden iedere dag, met zo nu en dan een uitschieter van 28-31 graden. Afentoe zit er een regendagje tussen, maar je kunt weer lekker naar buiten. Zo zijn we vorig weekend naar het park gegaan, omdat Bart zijn nieuwe drone wilde uitproberen. Deze heeft hij gehad voor zijn verjaardag van de vrienden hier. We hebben een Braziliaanse bbq gehad en een jazzfestival in het park heel dichtbij ons huis meegemaakt.

Een minder bericht was dat de parasiet nog steeds in mijn darmen zat. De gynaecoloog wist niet zo goed wat ze hiermee moest en heeft me toen doorverwezen naar Family medicine in hetzelfde ziekenhuis. Ikzelf had geen klachten, maar ik bedacht me wel dat Bart veel last van diarree had. Misschien gaven we het gewoon aan elkaar. Je gebruikt toch dezelfde wc en badkamer enzo.

Ik kwam bij een Chinese dokter, die erg aardig was en heel geïnteresseerd in wat ik hier deed. Toen ik vertelde dat ik ook Family dokter wordt, werd hij nog enthousiaster en wilde alles weten over hoe dat in Nederland ging. Hijzelf had jaren in Amerika gewerkt als Family dokter en moest erg wennen hier in Shanghai. Shanghai is nog heel conservatief qua huisartsgeneeskunde.

Aan het einde van het consult adviseerde hij dat zowel Bart als ik de medicijnen zouden nemen voor 5 dagen en dat het dan voldoende moest zijn. Ik stond hier natuurlijk niet om te springen, maar ja je wil toch ook van zo een beestje af. Dus we hebben dit gedaan. Ik moest hierdoor wel weer wat meer spugen, maar het bleef verder wel goed gaan. Afgelopen vrijdag was de laatste dag gelukkig en nu is het dus klaar wat mij betreft. Anders mag de parasiet gezellig samen met de andere parasiet bij mij blijven wonen zeg ik.

Ik ben echt heel blij dat ik weer wat meer energie heb en meestal alles binnen kan houden. Mijn buikje begint langzaam te groeien en de medicijnen zijn weer uit mijn systeem.

Nou duimen dat de parasiet weg is en de kleine wurm kan gaan groeien en ik ook!!!



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |