Larissa in Shanghai travel blog

De balletzaal waar ik iedere week in ben te vinden

Ook hier kennen ze de Voice

Jing an tempel by night

de kerstmarkt

Gluhwein!


Deel 2

DECEMBER

Terug in Shanghai was het wel erg stil zo zonder Bart. Ik heb lekker veel gesport en de weekenden volgepland.

Zo ben ik bij een Kerstmarkt geweest met Caroline en Leticia. Met gluhwein en bratwurst en twee Chinese meisjes van hun werk. Leuk om eens met Chinese meiden te kunnen praten. In het begin waren ze erg verlegen, maar na een tijdje werden ze steeds losser. Leuk om te zien.

We hadden een Italiaans kerstdiner van Italiaans collegaatje van Bart georganiseerd door haar geboorteprovincie. Heerlijk eten!

Ik heb ook een kerstboom gekocht dat weekend om de boel in huis een beetje kerstproof te maken. Wel zo gezellig. Bart zou 14e terugkomen, leuke verrassing.

Ik had twee papers te maken voor Chinese geneeskunde en een presentatie voor te bereiden. Presentatie ging best goed, maar er werd eigenlijk bij niemand iets gevraagd. Heel anders dan wij dat kennen. Ik had onverwachts een week vrij, het examen werd van 12 naar 19 december verplaatst. Ik besloot toen om een paar dagen weg te gaan aangezien Bart er ook niet was. Ik wilde graag naar yellow mountains. Beroemde karstbergen redelijk in de buurt van Shanghai (6uur bus, na een tijdje verleg je je grenzen voor wat ver is hier.)

Woensdag heel vroeg mijn bed uitgegaan om op weg te gaan. Ik zat al om 5:45 in de taxi naar het busstation en om 6u30 in de bus. De reis ging prima. We zaten welgeteld met 5 mensen in de bus, waarvan ik de enige buitenlander. Het zijn een soort expressbussen en stoppen dan ook alleen maar voor 1 plaspauze en gaan direct naar de plaats van bestemming. Daar aangekomen, werden we eruit gegooid bij een soort hotel. MMM juist, dit is niet echt een busstation. Waar zou ik nou de shuttle naar de kabelbaan vinden? Ik in mijn beste chinees/engels mix aan de hotelmevrouw vragen waar ik heen moest. Ze riep toen wat naar mijn medepassagier, een chinese vrouw en die sleurde mij direct mee. Haakte haar arm in de mijn en ik mocht samen onder haar paraplu naar de bus. Onderweg babbelde ze lekker chinees tegen mij. Prima. En zonder enige moeite kwam ik dus bij de juiste shuttle en de kabelwagonnetjes aan. Het voelde een beetje alsof ik ging skiën door de cabines en het feit dat ik geen hand voor ogen zag, behalve wit van de wolken. Best spooky als je dan in je uppie in zo een wagonnetje zit. Boven aangekomen was het zicht niet veel beter. Maar wat ik wel zag was sneeuw!!Het was niet veel, maar er lag duidelijk op de bergen sneeuw. Na een uurtje wandelen kwam ik bij mijn hotel aan, zeer aangenaam met goede airco en bad. Voor de deur van het hotel waren ze droogmatten aan het neerleggen (ik nog denken, waarom eigenlijk). Het was heerlijk rustig. Ik ben die middag nog naar een uitkijkje gelopen. Er was weinig zicht, maar af en toe verscheen er een bergtop tussen de wolken. Wel een mooi gezicht. Daarna lekker opgewarmd in bad en vroeg mijn bed in.

Die avond zag ik ze druk bezemen en scheppen, het sneeuwde!!Aha vandaar die matten dus. En het sneeuwde aardig door ook en het was erg koud min 19.

De volgende dag ben ik vroeg mijn bed uitgegaan voor de zonsopgang en heb ik de hele dag gewandeld. Lees trap op, trap af. Dol op trappen zijn ze hier. Veel chinezen hadden ijzers onder de schoenen, dat leek mij wat overdreven. Maar daar kom ik op terug. De paden waren hier en daar behoorlijk glad door de sneeuw/ ijs. Het was koud, maar de omgeving is zo mooi. Dat vergeet je zo weer.

Na mijn avontuur had ik nog 1 dag te gaan en dan zou Bart al komen.

Zaterdag ben ik naar een Latin kerst show gegaan in het theater samen met Caroline en een paar vrienden van haar. Het was in een theater. De kerst was ver te zoeken, behalve feliz navidad, kwamen er vooral bekende latin nummers langs. En daarbij een fout dansteam haha. Na afloop gingen we naar de afterparty bij Latina (braziliaans bbq restaurant). Er zou voor de eerste 100 bezoekers hapjes zijn. Komen we daar, kregen we een schaaltje met 6 kleine kaasbolletjes. Bleek dat dat het hapje was. Zijn wij daar even mooi ingestonken.

Vorige week zondag kwam Bart weer terug naar Shanghai. En toen kwam hij eerst nog bij mijn optreden bij de metro kijken. Heel lief. Ik had een optreden in het grootste en drukste metrostation van Shanghai, people's square. Stations zijn hier zo groot dat je ondergronds allemaal winkels hebt. Wij zaten op een podium bij een van de winkels. Het was erg leuk om te doen. Chinezen zijn enthousiaste toeschouwers. En natuurlijk moest er aan het einde een stuk of 10 foto's gemaakt worden.

19 december had ik mijn examen van chinese geneeskunde. Kom ik daar aan, hadden ze mijn naam niet en was er dus geen test voor mij. Toen moest ik eerst weer naar een andere ruimte om daar te vragen wat te doen. Gelukkig weet ik inmiddels dat er uiteindelijk niet veel te doen is dan wachten en dat het dan meestal wel goed komt. En nu ook. Na het verhaal aan drie verschillende mensen verteld te hebben, werd excuses aangeboden en moest ik weer even een half uur wachten om vervolgens de test te kunnen doen.

Uiteindelijk heel goed gemaakt. Maar 1 fout, wow nog nooit zo goed een test gemaakt in mijn studententijd.

Diezelfde avond had ik een kerstborrel van het orkest. Het vond plaats in een cafeetje en er zou kerstmuziek zijn en een brassband met swing jazz muziek. Ik dacht, vraag Bart en collega’s ook mee klinkt leuk. Toen Bart en ik binnenkwamen dachten we daar in eerste instantie duidelijk anders over. Het was in een soort aftands zaaltje, wat ze op zich wel leuk hadden gemaakt met oude lampen en schilderijen. Maar iedereen zat aan tafeltjes en eigenlijk was er niet echt plek voor ons en ik zag behalve een paar chinezen ook geen bekende mensen van mijn band. Tja dus wij 2 stoelen veroverd en daar even beetje gezeten en een biertje gedronken. Muziek was op dat moment live kerstmuziek, maar een beetje zo zo. Daarnaast was het erg koud. We besloten dan ook snel de collega’s af te bellen en later bij hen aan te haken. Met ons laatste drankje stonden we bij de rest van de mensen en toen kwam ik mijn Chinese medespelers weer tegen. Twee gepensioneerde Chinezen, mr Li en mr. Wu en een professor mr Li die goed Engels sprak en ons vertelde dat hij een echte party animal is. Ze vonden het fantastisch met ons te babbelen in half chinees en engels en toen Bart ze ook nog op een biertje trakteerde was het ijs gebroken. Voor ik het wist moest ik met ze chinees stijldansen op de dansvloer op de trouwens heel goed spelende swing jazzband. Maar ja ik had natuurlijk geen idee wat ik moest doen, en het was vooral gehobbel en gelach. Maar zij konden er geen genoeg van krijgen. Echt hilarisch weer en natuurlijk denk je dan weer op zo een moment: We hebben helemaal geen zin om naar huis te gaan. Zo kan een avond altijd anders verlopen dan je denkt.

Afgelopen zaterdag hebben we nog de IKEA getrotseerd. Ik slaap al maanden slecht op ons matras. Is te hard voor mijn rug. Aangezien ik afgelopen week op het luchtbed prima sliep, hebben we besloten een nieuw topmatras te halen. Het blijft bijzonder dat de IKEA er echt letterlijk hetzelfde uitziet als in Nederland. Het is er net zo druk ook. Hij moest alleen nog bezorgd worden. Dat was gisteren. Nadat een man mij had opgebeld, keihard IKEA door de telefoon schreeuwde en mijn adres en nog een heleboel Chinees. Begreep ik uiteindelijk zijn laatste zin. Hij zou om 17:00 komen. En jahoor om 17:00 daar stond hij, IKEAAAAAAA. Maar geslaagd, ik heb afgelopen nacht heerlijk op ons nieuwe bedje geslapen.

Ik mis nederland af en toe wel en was dan ook heel blij toen Bart terugkwam met dikke speculaas em kruidnoten en drop. Zelf ben ik ook wat gaan experimenteren hier. Ik heb zowaar snert gemaakt en stoofvlees, van die echte draadjesvlees. Heerlijk. Pannekoeken heb ik ook al gebakken. Zo kan je hier toch wel het nederlandse gevoel blijven houden.

Sportsectie:

Ik squash nog steeds wekelijks met Caroline en Fabiano en soms Bart. Caroline is Franse collegaatje van Bart en Fabiano is haar Braziliaanse vriend. Bart is er vaak niet vanwege werk. En dan gaan we of met zijn drieën, tweetjes of we vragen iemand anders mee. Is een erg leuke sport. Lekker fanatiek. Daar hou ik wel van. Ik heb geen sieraden meer gedragen en heb dan ook alles heel weten te houden. Daarnaast ga ik iedere donderdag naar Moderne dans van de Franse Mae en op maandag sinds kort Pilates van een chinese jongen. Dat is wel effe andere koek. Want ik kan daar echt helemaal niets van. Eigenlijk is het 1 uur lang je buik en rugspieren trainen. Vooral mijn rugspieren doen het niet echt goed en dan doet hij alles met zo een 'big smile' voor en dan denk je, oh dat kan ik dus ook wel. Mooi niet. Gisteren moesten we uit ligstand rollend overeind komen zonder handen. Nou, ik vond dit echt onmogelijk. Dus werk aan de winkel zeg maar. Hij is ook best streng, want als je opgeeft dan komt hij je overeind sjorren. De echte Chinese mentaliteit. Grote doorzetters. En nooit, maar dan ook nooit opgeven!

Jullie zien, ik vermaak me nog steeds hier. Alhoewel Bart vaak weg is voor werk, met name de avonden, voel ik me wel echt thuis. Mede door de lieve en leuke collega's van Bart en mijn sport en orkest. Ik vind nog steeds dat de tijd vliegt. Ik mis iedereen van thuis wel, maar weet dat dit tijdelijk is.

Na onze vakantie zal ik nog een korte update geven over de kerst en Japan!

La vanuit shanghai



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |