We landen op Jinghong Airport na anderhalf uur vliegen. Mooi uitzicht over de Mekong rivier als we landen. Het is ook hier behoorlijk warm. Het is even wachten bij de paspoort controle, want het bureaucratische Chinese systeem is niet erg snel, zeker niet bij buitenlanders.
Als mijn backpack wordt gescanned bij de uitgang van het vliegveld word ik door een douane beambte geroepen. Ik moet mijn tas uitpakken op een tafel. Hij wijst op de Lonely Planet die Roos in haar hand heeft. "More?" vraagt hij. Hij bedoelt kennelijk of ik meer boeken in mijn tas heb. Ik denk even na en het enige dat ik kan bedenken zijn de SIR's en Joho verslagen (samenvattingen voor vakken die ik in augustus ga herkansen). Ik haal de plastic zak waar ze in zitten eruit en geef ze aan de douanier. Hij pakt een samenvatting van statistische methoden en technieken eruit en bladert deze door. Hij vraagt me wat erin staat en ik probeer hem uit te leggen dat het studieboeken zijn. Hij blijft gebiologeerd staren naar de formules en grafieken (misschien denkt hij dat ik atoom geheimen smokkel ofzo) en vraagt of ik student ben. Ik antwoord bevestigend. Maar dan komt zijn strikvraag: "You on vacation?" "Yes" "Why you study now?"
Daar heeft hij me wel eventjes. Ik leg uit dat ik hertentamens heb na de vakantie. Dit vindt hij kennelijk goed genoeg en we mogen weer door.
Buiten gekomen worden we onmiddellijk door een snorder aangesproken die ons wel voor 30 Yuan (ongeveer 3 euro) totaal naar de stad wil brengen. Hij kan geen Engels en wij hebben geen geld bij ons. Eerst moeten we dus naar een bank. Hij begrijpt me niet en grijpt naar z'n mobiele telefoon. Ik krijg het toestel in m'n handen gedrukt en krijg een engels sprekende vrouw aan de lijn. Ik leg haar uit dat we naar een bank moeten en dan naar het Ruifeng Hotel(uit de LP gehaald). De snorder snapt het en brengt ons naar ee filiaal van the Bank Of China. Daar blijf ik in de taxi zitten en Roos wisselt de bahts die we nog over hadden in Chinese Yuans. Intussen probeert de chauffeur mij om te praten om toch maar naar het aan de overkant gelegen Jinghong hotel te gaan. Dat is volgens hem veel beter en in het Ruifeng zitten luizen. Althans dat begrijp ik uit zijn druk krabbende bewegingen op zijn benen als hij naar het Ruifeng in de Lonely Planet wijst. Ik schud met mijn hoofd en wijs in de richting van het Ruifeng. Uiteindelijk houdt hij op en ik heb de eerste tout het hoofd geboden. Geen commissie voor onze chauffeur.
Uiteindelijk komen we dan toch uit bij het Ruifeng, waar ook niemand Engels kan. Er zijn sowieso nergens westerlingen te bekkennen dus we zijn nogal een bezienswaardigheid. We vinden na een paar keer proberen een kamer waar de airco het wel doet. Spullen achterlaten en op naar het Mei Mei cafe, waar ze volgens de LP wel engels kunnen.
Daar boeken we een busticket naar de hoofdstad van de Yunnan Provincie (Waarin Jinghong ook ligt). Het is een slaapbus die er maar liefst 12 uur over doet. Ook boeken we een vliegticket van Kunming naar Ghuangzhou, dat dicht bij Hong Kong ligt, ons eerste echt reisdoel.