de inca·s waren ook de plezantste thuis denk ik want machu picchu is feitelijk helemaal niet zo hoog of onbereikbaar maar de inca·s wilden dicht bij god zijn en daarom legden ze het pad dwars over de bergtop
5u30 vandaag starten we opnieuw met een stevige klim, 700 meter bijna loodrecht omhoog. dit was voor iedereen een brug te ver maar een weg terug was er niet, ja heel de weg van de voorbije dagen terug te voet
dus doorbijten was de boodschap, en zoals altijd what goes up must come down, zodus meer dan 3 uur steil omlaag, de pijn in mijn knieen was nu bijna niet meer houdbaar.
uiteindelijk toch ons basiskamp bereikt en na onze dagelijkse ovatie kregen we een paar uur rust en dan was het tijd voor het diner en tijd om onze porters en gids en kok te bedanken. Iedereen verzamelen in de eetent en we hadden voor iedereen een envelop met een fooi in en na het handjes schudden en persoonlijk bedanken nog samen iet gaan drinken
|
Advertisement
|