van Ecuador tot Vuurland 2007 - 2008 travel blog

de resten van de druiven nadat het sap is verwijderd worden aan...

zicht op de wijngaarden en 1 van de bodegas

wijnkelder met houten vaten

ingang van de bodega Felix Lavaque

lamas op een 2000m hoogte

zicht op een dorp bij de afdaling na de pas

standbeeld van de "Indio" tijdens de afdaling


Gisteren voormiddag eerst naar een uitkijkpunt over Cafayate geweest en daarna 2 bodegas bezocht.

De eerste bodega, Domingo Hermanos produceert zo'n 3 miljoen liter wijn per jaar en stelt permanent 80 personen te werk. Tijdens de pluk van de druiven komen daar nog zo'n 40 seizoenarbeiders bij. De etikettering van bepaalde flessen gebeurd nog volledig manueel.

Deze bodega heeft niet alleen percelen in Cafayate op 1660m hoogte, maar ook enkele percelen op 2000 en 2200m die voor de topwijnen zorgen.

Na de rondleiding een 2-tal wijnen kunnen proeven en de rode cabernet sauvignon uit 2004 was echt heel goed. Deze bodega gebruikt enkel vaten van franse eik om zijn rode wijnen een houttoets te geven en dat smaak je. Toen ik naar de prijs van deze wijn vroeg begreep ik dat kwaliteit hier ook betaald moet worden, nl 8,5 euro, en in de winkel komen daar gegarandeerd nog wat euro's bij.

De tweede bodega, Felix Lavaque, produceert 3,5 miljoen liter wijn per jaar waarvan er 40% geëxporteerd worden. De installaties hier zijn hypermodern en alles is heel netjes.

Hier een 3-tal wijnen geproefd. De eerste een witte torrontes was erg smakelijk en de beste die ik in de 4 bodegas heb geproefd, daarna een cabernet sauvignon uit 2005 geproefd en wat onmiddellijk opviel was de scherpe houttoets. In deze bodega gebruikt men bijna uitsluitend amerikaanse eik en dat proef je. De prijs was ook lager een goeie 5,5 euro.

Als laatste een mix geproefd van 2 druivenrassen een merlot-tannat die geëxporteerd wordt naar Europa maar die de minste was van de drie geproefde wijnen.

In de namiddag vertrokken naar Tucumán.

Eerst wat verder in de vallei gereden en dan een pas van iets meer dan 3000m overgestoken. Waarna een afdaling van 2500m volgde over kronkelende bergwegen in een groen landschap dat veel weg had van een nevel woud.

Na de afdaling in een grote vlakte terechtgekomen die gedomineerd werd door duizenden ha suikerriet. Om iets voor 7 's avonds in Tucumán aangekomen en wat bij het verlaten van de terminal en in de stad direkt opviel was de luchtvervuiling door het verkeer. De staten zijn maar 2 vakken breed in de stad en dat maakt dat het er razend druk is.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |