Central America 2007/2008 travel blog

 

 

 

 


Pittig dagje achter de rug. Eerst een uur of 5 in de bus richting grensovergang. Daar aangekomen mochten we eindelijk de bus uit, lekker de benen strekken. Backpacks op en aansluiten in de rij voor de stempel om uit Costa Rica te komen. Dat gebeurd, met backpacks en alle andere shit aan de wandeling richting de Grens met Nicaragua begonnen. Waarom die grensovergangen hier toch allemaal lopend moeten? Het gaat iedere keer om een pokke-eind, helemaal met die extra kilo's op je rug! Eindelijk aangekomen bij het stempelkantoor, duurde het daar natuurlijk nog weer drie korte en drie lange... Fijn, maar het was in elk geval droog! Iedereen voorzien van de benodigde stempels richting de 'taxi standplaats' om ons naar het vertrekpunt van de veerboot te brengen. Om bij de standplaats te komen moesten we eerst nog weer een dollar betalen om door de deur te mogen, normaalste zaak van de wereld hier! Prop, prop, 4 man per taxi plus een bult rugzakken. Nogmaals controle onderweg of we echt wel de nodige stempels hadden. En al hobbelend richting de haven. Daar aangekomen bleek de volgende veerboot over een half uur te gaan. Right... Heerlijk (zweten!) in de brandende zon staan wachten totdat we ons eindelijk in het gedrang konden storten om aan boord te komen. Locals gingen natuurlijk allemaal voor en dan de toeristen een keer. Werden ergens onder in het ruim weggestopt. Tot aan de enkels in het water en zeker 50 man teveel beneden. Na het uitvaren bleek er nog veel meer water binnen de komen aan de zijkanten... Er lagen bevroren kippen op de grond (half onder water dus) en dit bleek een goede plek te zijn om te gaan staan. Op de kippen! Geen kip voor ons tijdens ons verblijf op het eiland... Na aankomst (ruim een uur later) met kleine busjes richting ons hostel. Geen verharde wegen en allemaal koeien en varkens onderweg. Erg primitief. Hostel zelf lag erg mooi aan het strand. Alleen onze kamer lag daar niet... Wij moesten naar de overkant van de weg, daar stonden 2 hutjes tussen de bomen waarin wij sliepen. Waarom niet?! Aangekomen op oudejaarsdag, maar iedereen was zo moe van de reis dat het niet laat is geworden. Om 21.15 uur (vraag me niet waarom?!) getoast. Paar flessen champagne gekocht voor deze gelegenheid. en om 22 uur lag ik op één oor. Wat een feest, haha!

Volgende ochtend om 6 uur wachtte ons nog een aangename verassing. We werden gewekt door een koe die voor ons raam stond te loeien! Heel hard en ik lag onder het raam, dus erg dichtbij ook. Was toch wel enigszins komisch. Rest van de dag weinig gedaan, de stroom was uitgevallen en er was dus geen licht, internet of telefoon... Happy New Year!



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |