Jojelmar in Kenya 2004 travel blog

uniformen voor de kinderen van Mama Gitau's Childrenhome

yes! Els kan het ook!!

Wat zijn ze er BLIJ mee!!

Met zijn allen bij Sirikwa ...

Black and white!


Weer even tijd voor wat nieuwtjes van onze kant! Supergaaf trouwens om steeds weer van jullie te horen! Bedankt!

Wij hebben het hier enorm naar onze zin! De evrhalen getuigen daar wel van denk ik! Het is heerlijk om hier (weer) te zijn. We zijn hier nu anderhalve week, maar hebben het gevoel dat we hier al veel langer zijn! We zijn vanaf zondag bij Helen in huis. Het gaat heel goed met haar! Ze sterkt erg aan en is ontzettend dankbaar en blij dat er geld vanuit Nederland was voor haar operatie. Ook haar ouders, btroers en zussen zijn erg dankbaar. Bij dezen wil ik jullie dan weer bedanken namens hen allemaal! God shall bless you all ... aldus de gehele familie! Echt supergaaf om dit met elkaar te kunnen doen! Bedankt!

Nu even over vorige week...

Woensdag vertrokken we weer vanuit Alale richting Eldoret. We gingen al vroeg weg en zagen een prachtige zonsopgang. We namen nu de route door Uganda en ontbeten in Amudad. Hier heeft Trudy een paar jaar gewerkt. Helaas waren we illegaal in Uganda en hebben geen stempel gekregen in ons paspoort als bewijs dat we er echt waren ...

Omdat we een andere route namen was deze weg veel minder spectaculair en we kwamen dan ook niet al te laat aan in Kitale. Hier ging Jojanneke met Michael naar Busia en vervolgden Rose, Els en ik onze reis naar Eldoret. In de bus mochten we de krant van onze buurman even lenen en lazen we een verslag van de zeebeving. Verschrikkelijk te lezen over de aantallen die omgekomen zijn hierbij! Toch is het alsof het hier (bij ons in ieder geval) minder overkomt. De mensen hier hebben soms ook genoeg aan hun eigen problemen ...

De scholen beginnen weer, er is geld nodig voor uniformen, voor schoolmaterialen, voor eten, voor vervoer, voor ... noem maar op.

Na een relax dagje voor Els en mij donderdag (we hebben macaroni voor onze gastfamilie gekookt) gingen we vrijdag op weg naar Kakamega. Patrick had iemand gevonden die ons wel wilde rijden. We hoefden dus gelukkig niet met het opebaar vervoer te gaan. DAt zou namelijk betekenen dat we eerst een stuk met de matatu moesten, vervolgens een eind op de boda boda (de fietstaxi). Alles bij elkaar zou het meer dan vijf uur gaan duren. Nu met een eigen auto zouden we er volgens Patrick in zo'n twee uur zijn ... Dat zagen we wel zitten. Om een uur of negen vertrokken we ... net buiten Eldoret stopten we 'even' bij het bedrijf waar onze chauffeur werkte, hij moest hier even een brief ophalen. Wij gingen maar in het zonnetje zitten en genoten van het uitzicht. Na ongeveer drie kwartier reden we weer verder. We kwamen nu weer niet heel erg ver, want de politieagenten die ons aanhielden wezen ons op een slow puncture ... de achterband was aan 't leeglopen. Nadat deze verwisseld was, waren we weer bijna een uur verder. Bij een tankstation werd vervolgens de band weer gerepareerd en verwisseld ... weer een uur verder. The African way of travelling ...

We vermaakten ons intussen met alle dingen die we zagen onderweg: een wagen helemaal volgeladen met schapen, echt opgestapeld! En ze leefden nog! In Kakamega zagen we een heel aantal groepen jongens die besneden waren. Ze waren traditioneel beschilderd en liepen langs de weg. Een van de groepen hebben we gefilmd.

Nadat we even bij Helen en Patrick's ouders waren geweest en hun moeder begroet hadden (hun vader was net in Eldoret, die hadden we dus daar al ontmoet), reisden we verder naar de ouders van Rose. We kamen hier om ongeveer drie uur aan! Het welkom was hartverwarmend! Van alle kanten kwamen familieleden en buren naar hun huis om ons te begroeten. En natuurlijk ook voor Rose en haar kids, want zij waren ook al een aantal maanden niet meer thuis geweest. Het was gezellig. We aten rijst, chapati's, kip en gebakken aardappels en kregen daarna nog een kop chai. Els gaf de kleren van haar oma hier aan de moeder van Rose. Ze was er ontzettend blij mee en binnen in huis werd het een kompleet verkleedfestijn! De vrouwen kwamen dolgelukkig in hun nieuwe kleren weer buiten en poseerden trots voor de camera! Was echt gaaf! Leuk om te zien! Trots als pauwen! De kleren waren hier goed besteed!

Direct daarna waren wij aan de beurt en kregen Els en ik een lesso omgeknoopt, een Afrikaans kleed dat vrouwen over hun kleren heendragen als ze aan 't werk zijn. Echt gaaf!

De choo (toilet) was een klein hutje met een gat in de grond en een gammele deur ervoor. Maar we hebben er dankbaar gebruik van gemaakt!

De terugreis duurde iets minder lang, maar we waren te laat thuis om nog oliebollen te bakken.

We hebben een gezellige oudejaarsavond gehad. Veel gezongen, bijbelgelezen, gebeden. Om twaalf uur zijn we naar byuiten gegaan en hebben we sterretjes afgestoken. Ze vonden ehtgeweldig! Eerst wel beetje eng ... maar later waren ze niet meer te stoppen en wilden ze steeds weer een nieuwe!

Zaterdag zijn we met zijn drieen naar mama Gitau gegaan. We hadden afgesproken om elkaar in town te ontmoeten. We hadden namelijk alledrie nog wat geld voor dit kindertehuis. Samen met een aantal van de kinderen hebben we uniformen gekocht. Ze waren er ontzettend blij mee. De rest van het geld wordt gebruikt om schoenen te kopen en schoolgeld te betalen. Mama Gitau zou ons laten weten wat ze er allemaal mee zou doen. Nadat we inkopen hadden gedaan gingen we naar hun nieuwe onderkomen, iets buiten de stad. Wel een verschil met hun vorige huis, maar toch aardig ruim. Super om de meiden weer te zien! Het was echt feest! Voor hen ook!! 's Ochtends waren ze al vroeg opgestaan om te beginnen met de voorbereidningen voor een feestmaal! Het werd een echt driegangen menu! We begonnen met rijst, chapati, soupe met lekker vlees, een salade van tomaat met ui. Het was erg lekker! Toen we dit allemaal ophadden vertelde mama Gitau ons dat dit gang nummer 1 was van drie!!! Het tweede dat we opgediend kregen was een heerlijk fruitsalade!! En toen ... als klapper! Nyama choma!!!!!!!! Geroosterd schapenvlees! Versgeslacht, speciaal voor ons!!! Het was lief bedoeld, maar onze tanden hadden wel wat te verduren ... TAAI! Maar de smaak was goed! En omdat het zo goed bedoeld was hebben we alledrie meer dan ons bestgedaan om zo veel mogelijk te eten.

Na het eten zijn we naar buiten gegaan en hebben we allerlei spelletjes gedaan met de meiden. Gezellig!

Vervolgens gingen onze tassen open en konden we een heleboel cadeautjes uitdelen! Vooral Els had heel veel meegekregen van kinderen van school. Gaaf om de kids lekker te verwennen! Ze waren dolblij!

Een heerlijk dagje!

's Avonds na het eten gingen we aan de slag om oliebollen te bakken! Els en ik zijn tot half twee bezig geweest ze te bakken op een djiko, een houtskoolvuurtje ... het ging op zich best, al duurde het lang! Maar ... ze waren wel onwijs lekker!

De rest krijgen jullie nog wel te horen ... we gaan weer lekker van het zonnetje genieten!!

Let niet op de typefouten ... doe ik ook niet!

Liefs van Jojelmar!



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |