World Kenya Lodwar

Jojelmar in Kenya 2004

Nog iets meer over de marvelous bruiloft in Alale! Jan 1, 2005

Zo, daar ben ik weer, na een bezoek aan vrienden in Busia, het homeland van de Luja-people. Het was leuk en fijn iedereen weer te zien en ze blij te kunnen maken met de nodige spullen en eten. Aan mij het verzoek nog iets meer te vertellen over de bruiloft in Alale. Eigenlijk is het moeilijk om te omschrijven, je moet het met je eigen ogen hebben gezien, om te begrijpen wat we bedoelen. Maar hopelijk laten de gemaakte film en foto's er iets van zien. We kwamen dus na een wonderlijke reis met onze miraclecar aan in Alale, waar we warm werden welkom geheten door de vrouwen van de kerk. Ze waren zo blij met de late visitors en begroeten ons met een luid indianengeluid (ask Margje, ze weet hoe het moet) en dans. Ondertussen rende een kudde camels verschrikt weg. Iedereen meteen wakker, zo ook de bruid. We kregen een slaapplekje toegewezen en sliepen kort, maar lekker! De volgende morgen was iedereen al vroeg in rep en roer. Onze miraclecar werd omgeturnd tot bruidsauto. David en Michael maakten hem dustfree en versierden hem met ballonnen. De compound werd hier en daar ook versierd, Trudy werd ondertussen tot een echte bruid gemaakt door zussen en moeder. Een hele mooie zelfgemaakte jurk, prachtig! De bestmates deden hun jurk aan, zo alles gereed voor het grote feest. We liepen met een heleboel mensen; pokots met stick en mzeestoeltje in de hand, vrouwen met een bonte kleurenmix van kralen en kanga's en getooid met veren, richting de kerk, iets verder op. In de kerk zaten de aankomende bruid en zijn bestmates al te wachten vol spanning, een koor oefende een swahilisong met gebaren, erg levendig en joyful.De kerk werd al heel gauw vol. Het leek wel alsof het hele gebied gekomen was om dit blijde feest te vieren. Pep, pep, daar kwam de bruidsauto al aan. Met een afrikaanse bruidsdans werd Trudy, begeleid door de bruidskinderen en haar bestmates de kerk ingeleid.We hadden een mooie dienst, met een goede boodschap, veel koorzang en veel mensen en kinderen. Wij druk foto's maken en filmen en Margje vertaalde voor de ouders van Trudy. Na de kerkdienst was er een grote receptie op de compound. Echt honderden mensen liepen om de bruid en bruidegom heen, daarna toe. Iedereen werd in een cirkel ordelijk neergezet en toen was het time voor nog meer zang door de verschillende koortjes, waaronder ook de sundayschool. De weddingcake werd angesneden en verdeeld door het bruidspaar onder de gasten. Daarna werden de cadeaus door de verschillende mensen, al dan niet met speech of traditionele dans aan het bruidspaar gegeven, die met een symbolische lege tas hierop zaten te wachten. Ze kregen o.a. traditionele bruidsslippers gemaakt van koeienskin en een stropdas en ketting, armband gemaakt van kleine kraaltjes door de Pokots. Het was een groot festijn vol vrolijkheid, vreugde en dans. Daarna gingen de gasten eten, in de kerk of het guesthouse. Ook wij aten een bruiloftsmaal in het huis van Chris en Trudy en maakten nog een paar foto's van het bruidspaar voor de bruidsreportage. Het was een bijzondere dag, waar we ontzettend van genoten hebben, het was de miraclereis meer dan waard! Zo'n bruiloft in Holland krijg je nooit, dus................. (grapje)

Advertisement