Dutchie on the move travel blog

Trein van Jakarta richting Pagandaran (m.d.a. Nick en Nathan)

Vissersstrand. Door tsunami is alles weggevaagd tussen de weg en de zee....

hongerige herten vlakbij het dorp

Hertje voeren (m.d.a. Nick en Nathan)

Hongerige aap die we Alien hebben genoemd! (hoef niet uit te leggen...

Nog een hongerig hert

Een slapende vliegende eekhoorn

Zelfs in de jungle kwamen ze naar ons toe voor voedsel

Stekelvarkens in een grot

nogmaals

Stekelvarkens fotograferen (m.d.a. Nick en Nathan)

Het einde van de grot. De grot liep van de ene kant...

Aib de gids komt uit de grot met de groep

Op schorpioenenjacht!

Aib en ik vlak voor ik ineens de schorpioen kreeg (m.d.a. Nick...

Ben niet zo blij (m.d.a. Nick en Nathan)

Hmm, hij komt wel erg dicht bij mijn gezicht!

Ik lach wel, maar ondertussen....

Lekker ontbijtje..

Groot bijennest in de bomen

De groep bij een vriendelijkere groep apen (m.d.a. Nick en Nathan)

"Eerlijk zullen we alles delen" (m.d.a. Nick en Nathan)

Deze aap was wel erg dorstig (m.d.a. Nick en Nathan)

White sandy beach bij Pangandaran

White sandy beach was vandaag niet echt wit

Dit pad is tijdens WOII door de Jappanners (of dwangarbeiders) uitgehakt in...

Oude Japanse bunker uit WOII

Strand met landtong waar de bunker en weg zich bevinden

Strand met in de verte Pangandaran

Kokosnootmelk drinken uit een vers geplukte kokosnoot voor ons hotel

Lekker, maar wel erg veel!

De vliegende honden (fruitbats) op weg naar het dorp

Helaas slechte foto, maar ieder stipje is een vleermuis. Er waren er...

Nick en ik op de markt (m.d.a. Nick en Nathan)

Jonge hamerhaaien op de markt (m.d.a. Nick en Nathan)

De volgende dag tijdens de tour bij een kroepoekmakerij langs geweest. Hier...

Kroepoekmaken is best moeilijk!

Ik durf te wedden dat de meeste mensen dachten dat ananassen in...

Het verven van Wayang poppen

Deze man vertelde ons veel over het poppenspel. Hij kon echt geweldig...

het verven van de poppen is soms echt een prutswerkje. Niets voor...

Hanuman, de pop die ik gekocht heb.

Hanuman nogmaals

Andrew, Nick, Nathan en Martina in een longtailboot op weg naar de...

De rivier en de jungle

We zagen enkele joekels van varanen (ik zou niet weten welke) tijdens...

De cayon komt dichterbij

Begin van de canyon

Canyon

Achter de rotsen in de verte was ons eigen zwemparadijsje

Het uitzicht naar boven

Nick, Nathan en Martina op weg om te zwemmen

Daar is 'ie dan! Ons prive-zwembad!

Nathan en ik in het heerlijke water

Nathan en ik op verkenning

Nathan en ik

Martina met Nathan en ik in de achtergrond

We vermaken ons nog steeds op dit plekkie

Gammele bamboebrug bij in de omgeving van Pagandaran

De brug was een echte doorgangsweg voor de lokale bevolking

En ook Nick maakt dankbaar gebruik van de brug (maar niet totdat...

Een local bij de bamboebrug

Uitzicht van uitkijktoren op het resort

Het resort lag direct aan zee

De peninsular. Links het natuurreservaat en het smalle stuk in het midden...

Uitzicht vanaf het resort

De replica chinese muur en het resort rechts

Een oude Nederlandse spoorbrug

Een van de uitkijktorens van het resort met de omgeving

uitzicht vanaf een uitkijktoren

Nathan, Andrew en ik op weg naar de vleermuisgrot

Nick bezig met de afdaling

Andrew, ik Nathan en Nick op een aardig steil stukkie

Andrew heeft 't moeilijk!

Eh Jongens, gaan we verder of niet?

Ik op een smal stukje. Een meter links van mij was een...

Het laatste stukje ging dus omlaag via een touw en daarna een...

De vleermuisgrot lag tussen twee rotswanden en direct aan zee.

De vleermuisingang met het uizicht van de vorige foto achter ons.

Aib, de gids, kijkt toe

Aib is blij! :-)

Even uitrusten na de inspannende afdaling


Zondag

Vanuit Jakarta zijn we met de trein in ongeveer 5 uur naar Bandung gereden. Hier zijn we overgestapt op een bus naar Pangandaran, waar we tegen een uur of 7 aan zijn gekomen. Het resort waar we in zitten is het geweldig! Het is een beetje in Jungle-stijl gebouwd en er is een ontzettend mooi zwembad bij (en we zitten dicht bij het strand). Pangandaran is een soort peninsular (weet het nederlandse woord niet), wat betekent dat het dorp zelf op een heel klein strookje land in zee ligt en dat daar achter een groot breed stuk zit (in dit geval natuurreservaat). Die avond met zijn allen (groep bestaat uit 6 personen) in het restaurant van het hotel gegeten. We hebben 2 groepsleiders (eentje is in opleiding) en hij komt uit dit dorp waar we nu zitten. Hij vertelde ons die avond over de tsunami.

Tsunami

In juli van dit jaar is Pangandaran met nog een klein aantal dorpjes getroffen door een tsunami. Pangandaran was het zwaarst getroffen en er zijn 600 mensen omgekomen. Maman (groepsleider) heeft ons veel verhalen hierover verteld en de dag erna hebben we zelf gezien hoeveel schade er is. Hele wijken zijn weggevaagd, erg indrukwekkend. Tijdens ons verblijf wat contact met de bevolking gehad en het is knap om te zien hoe ze er mee omgaan. Ondanks dat het toerisme met 85% is afgenomen en de lokale bevolking geen werk meer heeft (de kok van het hotel zijn we nog op het strand tegengekomen met een vishengeltje om wat vis te vangen en weer te verkopen), blijven ze hier lachen en zijn ze ontzettend vriendelijk. Ze zijn ook ontzettend blij met de weinige toeristen die er zijn (tijdens ons driedaags verblijf afgezien van onze groep nog 2-3 andere westerse toeristen gezien. Erg jammer want het is een ontzettend relaxed en leuk dorpje met genoeg te zien in de buurt. Zeker een aanrader! Typerend hoe de lokale bevolking met de tsunami omgaat is dit verhaaltje: "Een vriend van Maman is mank en kan niet goed lopen. Als ze kokosnoten wilden plukken zei hij altijd dat hij niet in de bomen kon komen en liet zijn vrienden voor hem plukken. Toen de tsunami kwam zat hij echter binnen no-time boven in een boom. Ze lopen hem nu dus flink te plagen met zijn leugentjes om bestwil". Ze blijven er dus de zonnige kant van inzien. Een dag later heeft Maman mij een video laten zien die hij gemaakt heeft een paar dagen naar de tsunami. Een grote ravage. Het meest indrukwekkende is toch wel de lijken in het mortuarium. Een baby van nog geen jaar oud lag onder een palmblad. Toen moest ik wel even slikken.

Maandag

Vandaag om 10 uur afgesproken met Aib, de lokale gids. Aib is een ontzettend leuke man en hij neemt ons vandaag mee naar de jungle in de peninsular. Vlak bij de ingang van het natuurreservaat zien we al tientallen herten. Door de tsunami is er geen gras en ander voedsel mee voor deze dieren dus leven ze nu tussen de bevolking. Na een poosje kwam er ook al een stel apen aan en we hebben ze allemaal wat te eten gegeven waarbij we heel dicht bij konden komen. Erg leuk!. In de boom boven ons lag nog een vliegende eekhoorn te slapen. Erg toevallig, want die zie je haast nooit. Hierna de jungle ingegaan terwijl Aib ons vertelde over de natuur. In de jungle nog op schorpioenenjacht gegaan. Na flink wat holen proberen had Aib er een te pakken en voor ik het wist zat ie op mijn t-shirt. Niet heel erg prettig, maar gelukkig viel het allemaal mee. Hierna door een grot gelopen en niet wat stekelvarkens gezien. Aan het einde van de grot bij een strandje aangekomen en hier leefde een groep apen die redelijk vriendelijk waren. Na wat voeren konden we zelfs nog een beetje met de leider van de groep spelen. Na een poosje zei Aib dat de apen waarschijnlijk wel dorst hadden aangezien het erg droog was. Ik hield mijn waterfles voor 1 van de apen en die aap pakte de fles met 1 poot vast en begon er uit te drinken. Erg leuk om een wilde aap water te geven. Hierna verder gelopen tot het white sandy beach. Hier even gebleven en een beetje gezwommen en daarna naar het hotel gegaan en het zwembad ingedoken. 's Avonds weer even gezwommen tot Aib naar het hotel toe kwam en vertelde dat de vliegende honden snel zouden komen. Vliegende honden zijn de grootste vleermuizen die er zijn, gelukkig eten ze fruit. De spanwijdte is volgens mij een meter of meer.. Erg indrukwekkend om de duizenden vleermuizen over te zien vliegen op weg naar het dorp om daar alles leeg te vreten. Het is hier een echte plaag, maar ze zijn beschermd dus de dorpelingen mogen er niets tegen doen..

Dinsdag

Vandaag weer op pad met Aib. We gaan vandaag naar wat kleine bedrijfjes en daarna naar de Green Canyon. We zijn bij een kroepoekmakerij geweest, en bij een bedrijfje waar ze bruine suiker maken van sap uit kokosbomen. Bij die suikermakerij was een groot bijennest onder de dakpannen en ze hadden er allemaal honingraat uitgehaald. Volgens Aib was dit erg lekker en hij nam samen met mij wat. Ik verwachtte een heerlijke honingsmaak, maar het was onzettend sappig, toen ik het bijna op had kwam er een lichte honingsmaak. Viel erg tegen dus. Het viel nog meer tegen toen we even gingen kijken en er allemaal bijenlarven in de honingraat zaten (maden dus!). Aib vond het erg lekker en doodnormaal, maar ik moest toch even een andere kant op kijken en flink slikken. Iedereen wil natuurlijk weten hoe het smaakte en ik kan zeggen dat het eigenlijk naar niets smaakt. Het is heel erg waterig...

Hierna doorgegaan naar een Wayang poppenmaker gegaan. Deze man vertelde ons veel over deze poppen en de plek die het inneemt in de Indonesische cultuur. Dit poppenspel wordt veel gebruikt om kinderen iets duidelijk te maken aangezien dat beter werkt dan gewone voorlichting. HIj liet ons zien hoe ze gemaakt werden en hoe ze er mee speelden. De show geven ze alleen en duurt soms wel 8 uur lang!!! Ontzettend knap dus. Hierna kon je poppen kopen als je wilde en ik heb een onzettend mooie gekocht. Mijn karakter is Hanuman, koning van de Apen en hij is ontzettend gedetailleerd. Ik heb hem naar huis gestuurd dus binnenkort is hij bij mij thuis te bezichtigen. De pop is handgemaakt en er zit meer dan 5 dagen werk in. De prijs was een schijntje voor al dat werk. Ik heb er 500.000 Rupiah voor betaald en dat is ongeveer 43 euro.

Na de poppenmakerij naar de Green Canyon gegaan. Het eerst stuk met de boot gegaan tot we niet verder meer konden. We moesten over wat rotsen klimmen en toen hadden we ons eigen tropisch zwemparadijs. Heerlijk water met aan beide kanten een hoge berg begroeid met mos en lianen en andere planten. Af en toe was er een open plek waar het zonlicht dan heerlijk door heen kwam. Verder waren er wat watervalletjes die aan de zijkant de canyon in kwamen. Echt een unieke plek om te mogen zwemmen. Samen met Nathan, Andrew en Martina op ontdekkingreis gegaan tot wij bij een te grote waterval kwamen en de stroming er wat te sterk was. We waren toen de canyon al een paar honderd meter ingegaan en zijn dus maar weer terug naar de boot gezwommen. Dit plekje was echt een paradijs op aarde. Rust, wat vogels die kwetterend opschrikken als je er aan komt zwemmen. Een groen bladerdak boven je met af en toe een zonnige pek. Ik ben er nog van onder de indruk! Schitterend!

Op weg naar de Green Canyon en op de weg terug nog wat varanen in de zon zien zonnen en wat ijsvogels gezien. Na de Green Canyon zijn we naar een strand geweest met zwart zand (vulkanische grond). Hier konden we surfen maar we hadden niet genoeg tijd. Van het strand naar een bamboebrug gereden. Deze brug was erg leuk om te zien en is een echte hoofdweg voor de bevolking. Ze jagen hier met een rotgang met een motoren overheen!. Hierna naar een heuvel buiten Pangandaran gereden. Op deze heuvel is met ooit begonnen met de bouw van een hotel/resort. Het geld was echter ineens op dus is het nooit afgemaakt. Voor de gasten hadden ze al wel een kopie gemaakt van de chinese muur boven op de berg met verschillende uitkijkposten. We hadden dus een geweldig uitzicht over de omgeving (de peninsular, een oude spoorbrug die nog door de Nederlanders in 1915 is aangelegd en nu in verval is geraakt). Het strand met de branding en aan de andere kant de heuvels met alle palmbomen.

Bij het hotel zat ook nog een vleermuisgrot. Het was bijna 5 uur en volgens Aib kon je dan de vleermuizen de grot uit zien komen. Het zou er dan zwart van de vleermuizen zien. Aib wist niet zeker of dat nog steeds zo zou zijn aangezien de tsunami het wel wat veranderd zou kunnen hebben. We konden er een kijkje nemen maar dan moesten we wel een stuk offroad de berg afklimmen. Op steile gladde heuveltjes naar beneden geklommen (de beide vrouwen zijn niet meegegaan). Dit was echt ontzettend gaaf om te doen, al heb ik wel mijn slippers de vernieling in geholpen. Toen we na een half uur klimmen en klauteren bij de grot aankwamen moesten we eerst nog aan een touw een klein stukje naar beneden glijden tot we bij een gammel trapje kwamen. Hierna stonden we voor de ingang van de grot en dit was al indrukwekkend. Je moet het je voorstellen als een soort inham in een berg met een piepklein stukje strand. We stonden dus tussen grote rotsen en stukken berg met voor ons de grot en achter ons de zee. (ik heb er foto's van genomen, alleen duurt uploaden nog wel even aangezien ze hier nog inloggen op het internet met een inbelverbinding :-s). De stank van de vleermuizenstront viel in tegenstelling tot op de berg mee. Het was na de tsunami wel erg veranderd volgens Aib aangezien het er normaal gesproken krioelde van de kakkerlakken. De uittocht van de vleermuizen was inderdaad minder indrukwekkend als Aib had gezegd, maar nog steeds nog nooit zoveel vleermuizen bij elkaar gezien. Na een uurtje via het strand richting de bus gelopen die ondertussen was doorgereden. Onderweg zagen we nog mensen in tentjes bij een kampvuur zitten. Aib vertelde dat dit de ouders en mensen zijn van een school waren waar eergisteren 2 jongetjes van een jaar of 8 zijn verdronken in zee. Een lichaam was al gevonden maar ze zochten nog naar het andere lichaam. Kinderen hier in de buurt krijgen zwemles in de lagune. Meestal is dit veilig maar soms is er een sterke stroming en de kinderen zijn de zee ingesleurd. Leven bij zee kan ontzettend mooi zijn, maar heeft dus ook zo zijn (grote) nadelen in deze streken.

's Avonds bij en lokaal eettentje gegeten en ik had daar beter niet iets kunnen kiezen met mosselen. Ondanks dat de groepsleider zei dat het eten goed zou zijn ben ik dinsdag op woensdagnacht ontzettend ziek geworden en dat ben ik nu nog steeds. Beetje voedselvergiftiging denk ik (met alles wat daarbij hoort).

Woensdag

Woensdag vroeg opgestaan om de Wayang-pop te verzenden. Hierna tas in gepakt en met zijn allen in een bus met heerlijke airconditioning naar Yogyakarta gereden. Onderweg wezen lunchen. De lunch heb ik maar overgeslagen afgezien van een colaatje om de maag hopelijk weer wat op orde te krijgen. De meiden achter de bar zaten trouwens de hele tijd naar ons te kijken. Waarschijnlijk nog nooit (of niet vaak) blanke jongens gezien. Het was nogal ongemakkelijk om daar te zitten want ze gaapten ons echt aan. Toen we weggingen kwam er een meisje vragen of ze met ons op de foto mocht. Dit mocht natuurlijk wel en na een klein poosje konden we dan echt weer verder doortuffen naar Yogyakarta.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |